frankrijk.nl

Parijs in quarantaine, een oogverslag

Gisteren, op de eerste dag van de lockdown, ging Nicky hardlopen rond haar huis in de wijk Batignolles in Parijs. De sfeer op straat verraste haar. Niet angstig of beklemmend, eerder sereen.

Parijs ruikt naar de lente. De dieseldampen zijn opgetrokken en zonder auto’s geuren de boulevards ineens naar de eerste bloesems. De lockdown is al een paar uur van kracht, maar volgens de regels mag ik naar buiten. Voor een ‘activité physique individuelle’ vlak bij huis. Een legaal ommetje. Het benodigde formulier zit opgevouwen in mijn joggingbroek. Na de eerste dag thuis met man en kinderen, samen op 80 m2, maak ik dankbaar gebruik van deze vrijbrief. Frisse lucht. Mijn hoofd leegmaken. Waar gaat dit heen?

corona lockdown lege straten Parijs oogverslag

L’Apéro Skype

De meeste Parijzenaren in onze omgeving zijn weer wat gekalmeerd. Na een stressvolle maandagavond waarin velen plots voor duivelse dilemma’s stonden (Gaan we met de kinderen de stad uit voordat de hel losbreekt? Maar zijn daar genoeg ziekenhuizen? En steken we niemand aan?) neemt humor nu de overhand bij de achterblijvers. Whatsapp staat roodgloeiend door alle grappen over goedgevulde wijnkelders en andere overlevingsstrategieën. De eerste ‘apéro-Skype’ is al afgesproken. Thuiswerkende ouders slaan zich vol goede moed door de stevige hoeveelheid schoolwerk van hun kinderen. Maar hoe lang gaan al die Parijzenaren die houding volhouden in hun krappe flatjes?

Confinement total

Eenmaal buiten valt me als eerste die zachte en zoete lentegeur op. Pas daarna de stilte. Niet het gebruikelijke getoeter, geen enkel lawaai. Vogels die fluiten. Parijs zoals ik de stad nog nooit heb gezien. De straten zijn leeg, maar niet verlaten. Elke 100 meter kom ik iemand tegen. Een fietser met een mondkapje. Een man die zijn hond uitlaat. Ouders met een kinderwagen of een steppend kind. Diverse bejaarde dames ook, die tegen de instructies in voortschuifelen met een boodschappentas op wieltjes. En diverse hardlopers zoals ik.

corona lockdown lege straten Parijs oogverslag apotheken

Ballet op de stoep

Niemand lacht naar elkaar, maar ook niemand kijkt echt ernstig of angstig. Neutrale gezichten. Op z’n Frans. De weinige mensen op straat bewegen voort in een vreemd ballet. Zodra ik een tegenligger zie wissel ik snel van trottoir. De andere voetgangers doen hetzelfde. Iedereen zwenkt – discreet en alsof het doodgewoon is – in ruime bogen om elkaar heen. Soms zorgt dat voor lachwekkende choreografieën, maar niemand geeft een krimp.

Een stolp over Parijs

De sfeer is vreemd, maar niet beangstigend. Eerder vredig. De kleine buurtwinkels – de bakker, de slager, de Arabische kruidenier – zijn open. Binnen zie ik een paar eenzame klanten. Alleen bij de bakker (het stokbrood blijft heilig) wachten een paar mensen buiten. Voor de meeste supermarkten staat geen enkele rij. De meeste mensen hebben hun boodschappen vanochtend al gedaan, voordat de confinement total van kracht werd om 12.00 uur. De bizar grote hoeveelheid van apotheken in Parijs voelt ineens als een redding. Op bijna elke straathoek knippert een geruststellend groen kruis. En ook daar geen rijen.

corona lockdown lege straten Parijs oogverslag

Vuilnisman

Omhoog naar Montmartre. Rue des Abbesses helemaal zonder toeristen. Alleen een vuilniswagen rijdt voorbij in dit lege theater. Ik moet denken aan de stakingen van slechts een paar maanden geleden, toen de vuilniszakken zich hoog opstapelden. En de maanden daarvoor, toen de gele hesjes de Champs-Elysées elk weekend onder handen namen. Wat een contrast: op deze eerste quarantaine-dag heerst er rust en orde. Terwijl op straat nog geen politieagent te zien is, niemand vraagt naar mijn formulier. Ik ren en ren, door een compleet verstilde stad die me ineens dierbaarder is dan ooit. 

LEES OOK:
Coronavirus legt Frankrijk voorlopig plat
Corona-vocabulaire: de woorden die nu het Franse nieuws vullen

Tekst en beeld: Nicky Bouwmeester

2 reacties op “Parijs in quarantaine, een oogverslag”

  1. willy schreef:

    Ik heb een tweede verblijf in Ste Maxime en zit daar nu vast , het drop is ligt volledig verlaten bij , gelukkig is de Var een van minst getroffen provincies .Doch wanneer ik terug naar België kan blijft een raadsel ? Nergens kan je info vinden hoe je met de wagen terug kunt .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *