frankrijk.nl

Vastzitten op 21m2 in Parijs

Hoe verloopt de lockdown in Parijs, waar de meeste woningen piepklein zijn? Gastblogster Julia beschreef hoe zij de afgelopen twee weken beleefde in haar studio vlak bij La-Butte-aux-Cailles.

Confinement

Parijs is een volgepropte stad met heel kleine appartementjes. Ik woon op 21 vierkante meter en dat is hier heel gewoon. Hoewel ik graag groter zou willen wonen, is mijn celletje ook een best fijne cocon waar het vooralsnog goed toeven is. Mijn uitzicht is wijds. Voor mijn slaapkamerraam veren de takken van prachtige boom vol bloesems op de wind. ‘s Middags schijnt de zon binnen, een stedelijke luxe. En verder heb ik ‘m helemaal ingericht met mijn verzamelde, geruststellende decoratie. Dit appartementje, dat ben ik. En hoewel ik eigenlijk niet echt de keuze had, denk ik dat dit misschien toch maar de beste plek is waar ik de quarantaine kan overbruggen.

Thuiszitten

Nu we de eerste week van verontwaardiging en schrik voorbij zijn, probeert iedereen weer een bepaalde routine te vinden. Ook ik. Maanden zonder vaste baan hebben mij mentaal onbedoeld voorbereid op zelf een dagvulling vinden en met weinig inkomen leven. Ik sta op een keurige tijd op ‘s ochtends en hoewel ik vaak in mijn kamerjas blijf tot net voor de lunch (douchen is zo een mooie pauzegelegenheid), ‘werk’ ik een redelijk dagje vol. Lunchen doe ik op Zoom met vrienden, die ik eveneens weer voor een (fris)drankje op afstand ‘s avonds zie. Voor middernacht gaat het licht uit.

Parijs balkkon quarantaine

Nog tot eind april

En toch, hoewel ik dit tot dusver zonder al te veel frustratie meemaak, vraag ik me af hoe ik dit de komende weken ga beleven. De gezondheidsraad in Frankrijk spreekt momenteel over een quarantaine tot eind april. Dat klinkt realistisch maar ook benauwend. Hoe lang nog voordat de stille terreur van gebrek aan fysiek menselijk contact aan me gaat knagen? Voordat het gebrek aan lichaamsbeweging me lusteloos en dik maakt? Voordat ik me zorgen moet maken over mijn inkomsten? En ook vooral de hamvraag waar je eigenlijk nog niet aan durft te denken: voordat er wellicht iemand in mijn vriendenkring of familie aan het virus zal bezwijken? En zelf ziek worden is ook nog altijd mogelijk…

Caissière

Ondertussen prijs ik me gelukkig dat ik vrienden in de buurt heb, dat wil zeggen in een radius van 1 kilometer, de toegestane maximale wandel- en winkelafstand vanaf huis. Eén stel kan ik gedag zeggen als ze op hun balkon staan, wat ik doe als ik eronder een rondje aan het joggen ben. Met een andere vriendin loop ik ommetjes in de buurt. We lopen keurig met onze handgeschreven attestations op anderhalve meter afstand van elkaar, altijd op de uitkijk voor eventuele politiecontroles. En dan de supermarkt: de caissières dragen maskers en handschoenen, en er is een plastic scherm voor de kassa’s gemonteerd. Ik knik naar de caissière met wie ik een ‘Bonjour, ça va?’-relatie heb. Ik kom niet bij haar kassa terecht, maar ze knikt me terug en zegt ‘tot snel’. Het is een mini-steunpilaartje, een referentietje naar normaler tijden, waar we het voorlopig maar mee moeten doen.

LEES OOK:
Coronavirus: dit zijn de quarantaine-regels in Frankrijk
Lockdown in Parijs, hardlopen door een lege stad
De beste Franse films en series op Netflix

gastblogger Julia Fortuin Tekst: Julia Fortuin Beeld: Siebe Warmoeskeren-UNPL en Pexels (balkon)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wil je automatisch op de hoogte blijven van de laatste weetjes, nieuwste adresjes en insidertips voor Frankrijk? Meld je dan aan voor onze 2-wekelijkse nieuwsbrief.

Schrijf je nu in!