frankrijk.nl

Geniale Franse culinaire weetjes

Hou je van de Franse keuken én van geschiedenis? Dan zul je het boek ‘Een hapklare historie van Frankrijk’ een niet te versmaden tussendoortje vinden! Met verrassende weetjes over bekende streekproducten en gerechten.

Een hapklare historie van Frankrijk verscheen al in juni 2019, maar om onduidelijke redenen is de publicatie ons toen ontgaan. Gelukkig dat we het boek alsnog in handen kregen, want deze Nederlandse vertaling van het Amerikaanse A Bite-Sized History of France bevat veel mooie verhalen over culinaire geschiedenis van Frankrijk. Met heel aardige anekdotes over welke koning waarvan hield en hoe bepaalde producten aan hun faam kwamen. Hier – bij wijze van amuse-bouche – een paar verrassende weetjes uit dit boek!

1. De oesterexpres van Versailles

Heb je je weleens afgevraagd hoe het kon dat de adel in Versailles al eeuwen geleden aan de oesters zat? Terwijl de kust 200 km verderop lag en de koelwagen nog niet was uitgevonden? Welnu, dat laatste klopt niet. Al in de 17e eeuw bestond de chasse-marrée een heuse oesterexpres. Dat was een konvooi van extra lichte koetsen, die oesters en verse vis op ijs vervoerden. Onderweg stopte de koetsiers elke 30 minuten om van paarden te wisselen en gebruik te maken van strategisch gelegen ijshuizen. Zo kon Parijs in die tijd al binnen 24 uur tot 36 uur worden bereikt. Zo kwamen er rauwe oesters op de kaart in de Franse hoofdstad!
oesters schalen op tafel

2. Zure wijn als wondermiddel

In de Franse supermarkt is het schap met azijn indrukwekkend groot. Appelazijn, Xeres (sherryazijn), notenazijn… Wist je dat het Franse woord vinaigre een samentrekking is van vin aigre (zure wijn)? Lang voordat deze de vinaigrette op smaak bracht was het echter vooral een genees- en ontsmettingsmiddel. In de middeleeuwen werd azijn zelfs gezien als wondermiddel tegen de pest. Die ziekte kwam in 1347 het land binnen via de haven van Marseille en zorgde binnen enkele weken voor 50.000 doden – het Coronavirus is er niets bij… De Zwarte Dood verspreidde zich daarna in korte tijd naar Lyon, Bordeaux en door heel Europa. Fransen wasten hun handen met azijn en goten het in een kring rond hun huis om zicht te beschermen. Om die reden werd azijn ook toegevoegd aan sauzen en door hoofdgerechten gedruppeld en zo kwam azijn in de Franse keuken terecht!

azijnen Franse supermarkt

3. De oorsprong van de naam La Vache qui rit

Ongelofelijk verhaal dit! La Vache qui rit. Die olijk lachend koe op Frankrijks favoriete smeerkaas voor kinderen, die kwam toch zeker uit de koker van een vlot reclamebureau in de jaren ’50? Het blijkt héél anders te zitten. Een jonge soldaat uit de Jura, Léon Bel, zat tijden WOI in een bataljon met een opvallende naam. Het embleem van zijn eenheid bestond uit een lachende koe met daaronder de tekst La Wachkyrie. Een woordspeling op La Walkyrie ofwel Die Walküre, de bekende opera van Wagner, muziek waar de Duitse troepen zo dol op waren. Deze lange neus naar de Duitsers inspireerde Bel voor de naam van het romige houdbare kaasje dat hij na de oorlog op de markt bracht!

la vache qui rit

Deze en andere culinaire verhalen uit de Franse geschiedenis staan in Een hapklare historie van Frankrijk. Culinaire verhalen over revolutie, oorlog en verlichting, geschreven door Jeni Mitchel en Stéphane Hénaut, een Amerikaans-Frans stel. Uitgeverij Brandt, €25 bij Bol.com

Hapklare historie boek

LEES OOK:
10 nieuwe Franse films om naar uit te kijken dit voorjaar!

Beeld: CC-BY Rhian (azijn), Pexels (oesters), Nicky B. (boekcover)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *