frankrijk.nl

GROETEN UIT… La Baie de Somme

Chantal en haar gezin brachten hun vakantie door in de Somme, de streek die vroeger bekend stond als Picardie maar nu tot de regio Hauts de France behoort. Zij kwam terug met deze zalige anecdote die zo ongeveer alles verwoordt wat Frankrijk en de Fransen voor velen zo karakteriseert.

Even van de radar in de Somme

Heerlijk, zo’n slaperig Frans dorpje, verstopt tussen groen en graan, waar de inwoners op een hand te tellen zijn (nou ja, bijna dan..) en waar de tijd vertraagt, slechts één keer per uur aangespoord door het statige slaan van de kerkklokken. We zijn aangekomen op ons vakantieadres in Nouvion. Lekker vlak bij de kust en direct naast de mooie dorpskerk. Dé perfecte bestemming om even helemaal van de radar te verdwijnen en in slow motion van de zomer en het echte Frankrijk te genieten.

Groeten uit Baie de Somme

Madame…

Op het moment dat we het terrein van de eigenaresse oprijden en het grind nog onder onze wielen knispert, zien we vanuit het grote oude landhuis – op enkele tientallen meters van ons huisje – een kwieke oude dame naar ons toe komen. Terwijl we gretig worden opgenomen door een paar heldere bruine ogen, vertelt ze ons in ademloos Frans dat haar dochter, de eigenaresse, er helaas niet is om ons welkom te heten. Maar met alle plezier leidt zij ons graag rond, al kirrend (dat lijkt in Frankrijk niet aan leeftijd gebonden) dat ze ons zo très très charmant vindt; zo helemaal niet Nederlands (ai..)! “Ah”, kwebbelt ze vrolijk voort, “de vorige gasten hadden de gîte zo impeccable achtergelaten.” Heerlijk! Glimlachend loop ik achter onze kwieke gastvrouw aan. En zie dat impeccable hier duidelijk niet zo onberispelijk is als de vertaling zou beweren. Ach, die spinnenwebben, dat plukje stof, wat geeft het?  Dit is een perfecte plek om de touwtjes te laten vieren. Om in de relaxstand te gaan.

Gite in Nouvion Baie de la Somme

Monsieur…

Nadat al onze spullen zijn uitgeladen, is het tijd om het mooie terrein rondom onze gîte te verkennen. Terwijl ik de eerste treden van de oude stenen trap afloop, zie ik wederom beweging bij de deur van het oude landhuis. Dit keer is het een heer, die, zodra hij mij in het vizier krijgt, zijn hand opsteekt en een brommend ‘Bonjour madame!’ over het grasveld laat rollen. Het blijkt de broer van de eigenaresse te zijn; ietwat excentriek, beetje luidruchtig en met zijn sigaret losjes op zijn lippen een bizarre combinatie van Alain Delon en Louis de Funès. Na wat heen-en-weer-gekeuvel over het Franse en het Hollandse weerbeeld vertelt hij me met veel enthousiasme en armgebaren dat hij net terug is van een retraite in een klooster bij Cannes. Het zwaarste vond hij er toch wel het eten in stilte (daar kan ik inkomen… al ken ik monsieur Alain/Louis nog maar enkele minuten), maar gelukkig had het privé-strandje van het klooster veel goed gemaakt. Terwijl hij begint te glunderen à la De Funès kan ik me niet aan de gedachte onttrekken dat hij daar op dat strandje wellicht stiekem had gedroomd van bevallig zonnebadende nonnetjes. Door een wolk van sigarettenrook wenst hij mij en mijn gezin een fijn verblijf en schuifelt terug. Er is weer rust op het terrein. Tijd voor mij en mijn zoontje om de ezeltjes Bambi et Ferdinand te knuffelen, het grote stenen Mariabeeld te bewonderen en voorzichtig vriendschap te sluiten met Mocca en Baltique, de uitbundige viervoeters van de familie.

Na een mooie eerste dag val ik ’s avonds onder houten balken en ouderwetse bruine wollen dekens met een glimlach in slaap. Als ik de volgende ochtend wakker word door het luide gebeier van onze buur de kerktoren, weet ik dat een heerlijke vakantie in mijn favoriete land begonnen is!

——————————————————————————————————————————————–
Chantal van Aken gastblog voor frankrijk.nl Dit is een lezersbijdrage van Chantal, 43 jaar, vanaf haar jeugd besmet met het naar-Frankrijk-op-vakantie-virus, dat inmiddels een chronische status heeft gekregen. Dus gaat ze minstens 1 keer per jaar met manlief en zoon richting Franse grens om zich daar volledig over te geven aan de schoonheid van het land, de rijkdom van de cultuur en de poëtische klanken van de taal.

 

Beeld: Chantal van Aken en Edwin van Eerden, foto picnick Baie de Somme CC/Tobias von der Haaren

LEES OOK: 17x waarom Noord-Frankrijk zo leuk is

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *