frankrijk.nl

Oradour-sur-Glane, dorp met een verleden

Op weinig plekken in Frankrijk zijn de gruwelen van WOII zo voelbaar als in Oradour-sur-Glane, een dorp in de Limousin dat in 1944 werd uitgemoord door de SS. Nog altijd een aangrijpende plek om te bezoeken.

Na de oorlog bepaalde generaal De Gaulle dat geen steen van het zwartgeblakerde Oradour verlegd zou worden. Een leeg, gehavend dorp als waarschuwing voor volgende generaties. ‘Souviens-toi. Remember‘ staat op een bord bij de ingang. En er vlakbij: ‘Silence’. Alsof dat nodig is, op deze beladen plek waar bezoekers automatisch gaan fluisteren.

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Bevroren in de tijd

Dit is het Pompeii van WOII. Een plaatsje waar het leven op slag ophield en bevroren bleef in de tijd. De auto van de dokter staat nog op het plein. De bovenleidingen van de tram hangen doelloos boven de straten. Deurbordjes herinneren waar het dorpscafé was, de bakker, de garage, de scholen. Tussen de afgebrokkelde muren zijn alleen nog metalen gebruiksvoorwerpen te ontdekken. Roestige olievaten, het geraamte van een fiets, verwrongen naaimachines hebben de vlammen en de tijd weerstaan.

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

642 dorpsbewoners gedood

Een sober bordje duidt de plekken waar de mannen van het dorp werden opgesteld. En daar staat de kerk waar het grote drama zich voltrok: alle vrouwen en kinderen werden er opgesloten. Slechts een dertigtal dorpsbewoners wist aan de slachting van Oradour te ontsnappen: 642 mannen, vrouwen, kinderen vonden hier op 10 juni 1944 de dood.

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Waarom hier?

Er zijn al veel Franse boeken en documentaires gewijd aan het drama van Oradour. Over de Duitse pantsergroep die verantwoordelijk was voor het bloedbad en waar pijnlijk genoeg ook enkele soldaten uit de (Franse) Elzas tussen zaten. Over de reden voor de daad, waarschijnlijk een vergeldingsactie voor een opgeblazen spoorbrug in de buurt. Maar waarom juist dit vredige plattelandsdorpje? In Oradour woonden niet speciaal veel verzetsstrijders.

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Souviens-toi

Mogelijke redenen en vragen die weinig veranderen aan het verslagen gevoel dat je overvalt tussen de ruïnes van Oradour. In zekere zin is dit een monument voor alle oorlogen, van alle tijden. Dit is ook Bosnië, dit is Syrië. Op deze plek is menselijke wanhoop gevangen in zwarte stenen en gesmolten ijzer. Geen vrolijke noot tijdens je vakantie, dat is waar, maar wel eentje die de meeste mensen heel lang bijblijft.

Oradour-sur-Glane (half uur rijden vanaf Limoges), dagelijks geopend, toegang gratis. Herdenkingsmuseum €7,80. Meer info: www.oradour.org

Lees hier meer over hoe een bezoek aan Oradour-sur-Glane verloopt.

Tekst: Nicky Bouwmeester Beeld: CC/Flickr Defonecda, David Surtees, MPhotographe, Paoloniratac, Mlll.

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

Oradour dorpje in de Limousin WOII monument

LEES OOK:
7 aangrijpende WOII-plekken in Frankrijk
Luxehotel in vroeger officierskazerne in Verdun
B&B’s bij de landingsstranden in Normandië

9 reacties op “Oradour-sur-Glane, dorp met een verleden”

  1. Ton schreef:

    Tilburg, 23 December 2018

    L.s
    Het reeds jaren geleden dat wij deze plaats bezochten maar ook nu nog steeds blijft het hangen in de gedachten en als wij met vrienden over onze vakantie’s hebben zal dit bijna altijd nog ter sprake komen

  2. Niette schreef:

    Dit is GEEN Pompeii!
    In Pompeii kwamen mensen om a.g.v. een natuurramp, niet door menselijk geweld. In Pompeii zijn de mensen nu als gipsen afgietsels aanwezig, in Oradour-sur-Glane kon dat niet, alle lichamen zijn verbrand, er rest niets.

    • Nicky schreef:

      Dat is waar, en dat verschil komt in het artikel ook wel naar voren denken we, waar we op doelden is dat je ook hier ziet het leven in een klap ophield.. Door een auto die nog op straat staat, een naaimachine tussen het puin. Het dorp is daarna zo verstild gebleven, zoals we schrijven, menselijke wanhoop gevangen in zwarte stenen.. in zeker zin zoals in Pompeï.

  3. Jen schreef:

    Eens je in het dorp bent voel je sereniteit, maar ook ongemak omdat je een voet op de grond zet waar zoveel bloed heeft gevloeid.
    Beter op het einde van je rit doen want de beelden schud je zomaar niet van je af.

    Jen

  4. Anouk schreef:

    We zijn er geweest! Heel confronterend! Je word er zwaar stil van!
    Erik en Anouk

  5. Bert.van hoof schreef:

    Wij zijn er ook geweest het is indrukwekkend ons is opgevallen dat er in het hele dorp geen bloempje groeit want daar is veel bloed gevloeid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Button